• łatwo dostosować go do wymagań architektonicznych budynku bezpośrednio na placu budowy – dowolna rozpiętość stropu, nawet niemodułowa i nieregularna
• ekipa budowlana ułoży go bez użycia ciężkich maszyn, a użyte deskowanie będzie można ponownie wykorzystać,
• unika się „klawiszowania” stropu – nie będzie spękań tynku jak wzdłuż płyt, ani smug widocznych na tynku jak na stropach typu Kleina,
• strop będzie niezbyt ciężki, a przeniesie wymagane obciążenia,
• zapewni dobrą ciepłochronność, bezpieczną ognioodporność

Stropy ceramiczne Ackermana są doskonałym rozwiązaniem konstrukcyjnym dla budynków wznoszonych z ceramiki, ale także dla wszystkich innych ścian nośnych. Są poziomymi usztywniającymi przeponami zwiększającymi sztywność przestrzenną budynku, mogącymi przenosić znaczne, również dynamiczne obciążenia.
Porównanie kosztów wykonania stropów jest jeszcze jednym argumentem przemawiającym na korzyść stropu Ackermana.


Pustaki stropowe Ackermana




Strop Ackermana jest jednym z najpowszechniej stosowanych stropów na polskim rynku z wypełnieniem sztywnym i trwałym. Stropy typu Ackermana przeznaczone są dla budownictwa wznoszonego metodami tradycyjnymi, w zakresie rozpiętości od 2,7 do 6,5m, dla zewnętrznych obciążeń charakterystycznych od 3,35 do 4,5 kN/m2, określonych szczegółowo dla każdego rodzaju obciążenia. Strop ten odznacza się tym, że ma niedużą masę własną, dobrą ciepłochronność oraz stanowi dobre podłoże pod tynk sufitu; cała dolna powierzchnia ma jednolitą strukturę, co zabezpiecza ją przed powstawaniem klawiszowania i smug.
Strop typu Ackermana jest stropem gęstożebrowym betonowanym w miejscu wbudowania z zastosowaniem pustaków ceramicznych Ackermana o wysokości 18 i 20 cm. (rys 1)

Rys.1 Wymiary pustaków Ackermana



Pustaki mają charakter wypełniający; nadają właściwy kształt żeberkom żelbetowym oraz stanowią dobry podkład dla warstwy sufitowej.

Pustaki mają długość 19,5cm i pożądane jest, aby były układane w przyległych pasmach z przesunięciem o pół pustaka. Wysokość pustaków jest uwarunkowana rozpiętością i obciążeniem stropu. W zależności od wymaganej - według obliczeń statycznych - nośności stropu w danym pomieszczeniu, projektant dobiera odpowiednią wysokość pustaka (18,20 cm), uzyskując tym samym wymaganą wysokość żelbetowego żebra wytwarzanego w czasie układania pustaków. (rys. 2).

Rys. 2 Strop Ackermana typowy



Żebra o rozstawie równym szerokości pustaków zbroi się na ogół jednym prętem stalowym o średnicy od 10 do 20mm. Pręt z co drugiego żebra odgina się nad pustakami przed ścianą nośną i kotwi się do górnych prętów wieńca ułożonego na murze. Wieńce zbroi się czterema prętami średnicy 10 lub 12 mm oraz strzemionami 4,5 mm, rozstawionymi co 33 cm.

Strzemiona przyjmuje się o średnicy nie większej niż 4,5 mm w liczbie 3 szt. na 1mb żebra; zagęszcza się je tylko przy podporach , gdy to jest konieczne ze względów na ścinanie. Przy niewielkich obciążeniach zmiennych (stropodachy, stropy budynków mieszkalnych itp.) i przy starannym wykonaniu konstrukcji można w przęśle nie umieszczać strzemion, ograniczając je tylko do stref podporowych na długości 1/5 L od podpory. W przypadku obciążeń dynamicznych strzemiona są konieczne również i w przęsłach, ich rozstaw nie powinien przekraczać 33 cm.

Na rysunku poniżej pokazano cztery różne sposoby zbrojenia głównego. (rys 3)

Rys.3 Sposób zbrojenia stropu Ackermana



W tabeli poniżej przedstawiono maksymalne rozpiętości stropów Ackermana w zależności od średnicy prętów zbrojenia głównego oraz rodzaju stali. Przyjęto obciążenie stropu typowe jak dla budynków mieszkalnych oraz beton klasy B20 MPa.

Maksymalne rozpiętości stropów Ackermana przy założeniu obciążeń jak dla stropu typowego w budynkach mieszkalnych.

Strop Ackermana z pustakami o wysokości 18 cm (Beton B20) nadbeton 4 cm
Typ stali

Średnice prętów	St3S/A-I	18G2/A-II	34GS/A-III
10	L=3,5m	L=4,0m	L=4,9m
12	L=4,3m	L=4,7m	L=5,0m
14	L=4,6m	L=5,4m	L=5,6m
16	L=5,1m	L=5,9m	L=6,1m
18	L=5,6m	L=6,1m	L=6,5m

Strop Ackermana z pustakami o wysokości 12 cm (Beton B20) nadbeton 4 cm
Typ stali

Średnice prętów	St3S/A-I	18G2/A-II	34GS/A-III
10	L=3,5m	L=4,3m	L=4,5m
12	L=4,2m	L=5,0m	L=5,3m
14	L=4,8m	L=5,7m	L=5,9m
16	L=5,4m	L=6,1m	L=6,2m
18	L=5,9m	L=6,2m	L=6,5m

Zestawione w tabeli dane powinny pozwolić na ekonomiczne dobranie stropu dla żądanej rozpiętości.
UWAGA: zestawione dane nie zwalniają projektanta z dokonania obliczeń zastosowanego stropu.
W przypadku gdy wysokość pustaka uniemożliwia uzyskanie wymaganej wysokości konstrukcyjnej, wówczas można zastosować podwyższenie pustaków za pomocą cegły dziurawki ułożonej na płasko na pustakach. (rys 4)
Rys.4 Strop Ackermana podwyższony przez zastosowanie nadstawki z cegły dziurawki.




Płyta nadbetonu stropów Ackermana może mieć różne grubości w granicach 3 do 4 cm zależnie od wielkości obciążenia użytkowego oraz od rodzaju tego obciążenia:
a. dla stropodachów, gdzie obciążenie zmienne jest niewielkie, ekonomiczna jest dolna granica tej grubości,
b. w stropach silnie obciążonych lub o dużych siłach skupionych należy stosować grubszą płytę nadbetonu, przy jednoczesnym zastosowaniem żeber rozdzielczych.

Do stropów Ackermana używa się betonu klasy B15 – B20, w zależności od żądanej nośności konstrukcji. Należy jednak przyjmować taką klasę, jaka jest podana w dokumentacji technicznej

Montaż stropu gęstożebrowego
Deskowanie pod strop może być pełne lub składać się z pojedynczych desek ułożonych tylko pod żebrami, podpartych rusztowaniem (rys.5) Pustaki układa się mijankowo z dotykiem dolnych półek, przy czym pustaki skrajne od strony wieńca powinny mieć denka z betonu lub zaprawy, zabezpieczające przed przedostaniem się betonu do środka pustaków w czasie betonowania wieńca. Z tych samych względów należy wyreperować zaprawą uszkodzone pustaki przed przystąpieniem do betonowania. Przed betonowaniem należy pustaki obficie zlać wodą. Przy betonowaniu należy zwracać uwagę na dokładne wypełnienie wszystkich miejsc w żebrach i wieńcach oraz otulenie zbrojenia. Strop po zabetonowaniu powinien co najmniej 7 dni nie być udostępniony do użytkowania. Po upływie 3 - 4 tygodni można przystąpić do usuwania deskowania stropu.

Pod ściankami działowymi, planowanymi równolegle do żeber stropu, należy przewidzieć wzmocnione żebra, które uzyskuje się przez odpowiednie poszerzenie i zazbrojenie.

Rys.5 Strop Ackermana. Faza montażu.





Rys.6 Żebra stropu Ackermana przenoszące ciężar ścianek działowych żebro poszerzone




Rys.7 Żebra stropu Ackermana przenoszące ciężar ścianek działowych żebro o zwiększonej szerokości w dół



Rys.8 Żebra stropu Ackermana przenoszące ciężar ścianek działowych – żebro o zwiększonej szerokości w górę



Rys.9 Żebra stropu Ackermana przenoszące ciężar ścianek działowych – układ zbrojenia przy wciąganiu do współpracy dwóch sąsiednich żeber



Strop Ackermana szczególnie zalecany jest do wykonywania nad pomieszczeniami o różnych, w poziomie, wymiarach (wnęki, ryzality - są różne odległości pomiędzy ścianami nośnymi w tym samym pomieszczeniu).

Doskonale współpracuje z innymi elementami konstrukcyjnymi budynków - żebra, podciągi, a tym samym daje możliwość wykonania stropu na znacznych rozpiętościach (kilkunastocentymetrowych) pomiędzy ścianami nośnymi bez zwiększenia jednostkowego ciężaru przykrycia.

Wartość materiałów niezbędnych do wykonania stropu Ackermana jest niższa o około 25% od porównywalnej rozpiętości i grubości stropu np. Teriva.