Ściana dwuwarstwowa jest technologią wybieraną przez większość Polaków.
Warstwę nośną stanowią elementy murowe – pustaki MAX lub U stawiane „w poprzek” czyli tzw główkę – szerokość warstwy nośnej to 29 lub 25 cm. Są także projekty przewidujące ustawianie pustaków wzdłuż muru (warstwa nośna będzie miała 19 cm grubości). Firma MARKOWICZE nie zaleca takiego konstruowania muru: zostanie „zagubiona” właściwość izolacyjności cieplnej pustaków (współczynnik ? przewodzenia ciepła dla pustaków U ustawionych na 25 cm: 0,199 W/mK a ustawionych na 19 cm: 0,351 W/mK).Warstwa nośna o grubości 19 cm spełnia warunki wytrzymałościowe, ale trudniej na niej bezpiecznie oprzeć stropy i jest szczególnie wrażliwa na wszelkie podkucia powodujące miejscowe osłabienie ściany.
Ocieplenie ściany tzw. warstwę izolacyjną wykonuje się równolegle ze wznoszeniem ścian lub później, nawet po zamknięciu budynku. Ocieplać można zarówno wełną (metodą lekką suchą), jak i styropianem (metodą lekką mokrą, tzw. BSO). Zabezpiecza się ją najczęściej siatką z włókna szklanego i tynkiem cienkowarstwowym.
Zalety ścian dwuwarstwowych: technologia budowy jest prosta i praktycznie sprawdzona przez wszystkie ekipy budowlane, nadaje się do budowy domów tradycyjnych ale także energooszczędnych i pasywnych, ocieplenie daje gwarancję wyeliminowania mostków termicznych i łatwo pozwala na osiągnięcie planowanych parametrów izolacyjności cieplnej ścian – patrz przykłady w schematach

Ściana trójwarstwowa jest technologią uważaną za najlepszą, składa się z warstwy nośnej (fachowo: przenoszącej obciążenia), ocieplenia i warstwy osłonowej.

Warstwę nośną, tak jak w ścianach dwuwarstwowych, stanowią elementy murowe – pustaki MAX lub U stawiane „w poprzek” czyli tzw główkę – szerokość warstwy nośnej to 29 lub 25 cm. Są także projekty przewidujące ustawianie pustaków wzdłuż muru (warstwa nośna będzie miała 19 cm grubości). Firma MARKOWICZE nie zaleca takiego konstruowania muru: zostanie „zagubiona” właściwość izolacyjności cieplnej pustaków (współczynnik ? przewodzenia ciepła dla pustaków U ustawionych na 25 cm: 0,199 W/mK a ustawionych na 19 cm: 0,351 W/mK).Warstwa nośna o grubości 19 cm spełnia warunki wytrzymałościowe, ale trudniej na niej bezpiecznie oprzeć stropy i jest szczególnie wrażliwa na wszelkie podkucia powodujące miejscowe osłabienie ściany.

Równolegle ze wznoszeniem warstwy nośnej można „ciągnąć” warstwę izolacyjną i osłonową. Można także izolację i osłonę wykonać później.

Izolację stanowią najczęściej: styropian lub wełna mineralna. Dla obydwu materiałów izolacyjnych można wykonać 2,5-3 cm pustkę powietrzną mającą za zadanie odprowadzić nadmiar wilgoci mogącej wykroplić się między warstwami ścian. Najmniej narażone na kondensację pary wodnej są przegrody (ściany) wykonane z elementów ceramicznych (dr inż. T. Błaszczyński i dr inż. B. Zgoła „Próba oceny rozwiązań materiałowych ścian w aspekcie ochrony cieplno-wilgotnościowej” Ceramika Budowlana Nr 6/2001)

Warstwa osłonowa: mur zewnętrzny z ceramicznych cegieł elewacyjnych lub klinkieru – wtedy nie wymaga tynkowania i szczególnie starannie wykonany jest piękną, trwałą elewacją lub mur zewnętrzny z cegieł kratówek lub cegieł modularnych, pokryty tradycyjnym tynkiem i paroprzepuszczalną farbą elewacyjną.
Zalety ścian trójwarstwowych: są wytrzymałe, trwałe, odporne na żywioły, charakteryzują się bardzo dobrą izolacyjnością termiczną, a zwłaszcza akustyczną, Poza tym są paroprzepuszczalne i często bardzo efektowne. Mają warstwę zewnętrzną bardziej odporną na uszkodzenia mechaniczne i łatwiejszą w utrzymaniu w porównaniu ze ścianą dwuwarstwową – przykłady obliczonej izolacyjności cieplnej ścian: na schemacie